Partneralimentatie

De duur van partneralimentatie is afhankelijk van de gemaakte afspraken. In 1994 is de wet Limitering Alimentatie ingevoerd. Vóór deze wet was er sprake van een levenslange alimentatie. Nu geldt dus een door de rechter bepaalde termijn met een maximum van 12 jaar of de duur van huwelijk indien korter dan 5 jaar en er geen kinderen zijn. Partijen kunnen dus nog steeds afwijken van het wettelijk maximum.

Partneralimentatie is veelal van toepassing wanneer de inkomens van beide partners aanzienlijk verschillen. De genoemde Tremanormen geven richtlijnen om de hoogte van de partneralimentatie te bepalen. Wanneer partijen er niet in slagen overeenstemming over de hoogte te krijgen, kan het verzoek aan de Rechter zijn om de hoogte vast te stellen. Hiervoor is een advocaat noodzakelijk om het verzoekschrift in te dienen.

Bij een vaststelling tussen partijen is het van groot belang dit goed vast te leggen in het convenant.